บทที่ 155 อยากกลับก็กลับ

นภัทรเหลือบมองคนด้านหลังผ่านกระจกมองหลัง

อัญชนีนั่งหลุบตาลงนิ่งสนิท เขาจึงยังไม่สตาร์ทรถ

คุณหญิงศีดาวิ่งกระหืดกระหอบมาถึงข้างรถ มือเหี่ยวย่นรีบเคาะกระจกอย่างร้อนรน "อัญชนี... ย่าไม่ได้ตั้งใจจะหลอกหนูนะ พวกเขาบังคับให้ย่าทำแบบนี้... หนูไม่ได้กลับบ้านมาตั้งนานแล้ว ย่าคิดถึงหลานมากจริงๆ ถึงได้ยอมตกลง.....

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ